جلباب جِلباب : نوعى پوشش . قرآن كريم در آيات مربوط به پوشش و ستر بانوان از جلباب نام برده « 1 » و در كلمات فقها به تبع به كار رفته است . كلمات لغويان در معناى جلباب مختلف است . بعضى آن را به چادر و مانند آن ، كه از سر تا پا را مىپوشاند تعريف كرده‌اند . بعضى ديگر آن را به پوشش بزرگ‌تر و بلندتر از روسرى و كوتاه‌تر از چادر كه سر و گردن و سينه و مقدارى پايين‌تر از آن را مىپوشاند و بعضى نيز به همان روسرى ( خِمار ) تعريف كرده‌اند . « 2 » ( - - ) پوشش ) . جلحاء جَلحاء [ جَمّاء ] : حيوان بى شاخ . عنوان ياد شده در باب حج به كار رفته است . در قربانى حج ، گاو يا گوسفندى كه مادر زاد بدون شاخ است ، كفايت مىكند ؛ هرچند - بنابر تصريح برخى - مكروه است . « 1 » بعضى احتياط واجب را در ترك آن دانسته‌اند . « 2 » ( - - ) قربانى ) . جَلْد - - ) تازيانه جلد جلد : لايه يا روكش پوشانندهء مجموعهء صفحات كتاب و مانند آن / پوست ( - - ) پوست ) . از جلد به معناى نخست به مناسبت در بابهاى طهارت ، زكات و تجارت سخن رفته است . نجس كردن جلد قرآن و نيز تطهير نكردن آن پس از نجس شدن در صورتى كه مستلزم هتك آن گردد حرام « 1 » و تطهير آن واجب است . « 2 » حكم ياد شده در فرض عدم استلزام هتك حرمت اختلافى است . « 3 »

--> ( 1 ) احزاب / 59 . ( 2 ) لسان العرب / واژهء « جلب » ؛ دليل تحرير الوسيلة 6 / 27 - 29 . 1 المبسوط 1 / 388 ؛ جواهر الكلام 19 / 144 - 145 . 2 مناسك حج ( مراجع ) / 399 . 1 جواهر الكلام 6 / 98 ؛ تحرير الوسيلة 1 / 119 * 2 العروة الوثقى 1 / 182 . 3 التنقيح ( الطهارة ) 2 / 314 .